Fall Out Boy is in deze video nostalgisch naar de tijd dat ze nog onbekend waren… drie jaar geleden dus. Dit is van alle kanten een belachelijk video, waarin ze opeens afstand nemen van hun eigen zorgvuldig opgebouwde imago. De clip begint met een parodie van de Dance Dance video waar het publiek plotseling blijkt te bestaan uit bordkartonnen fans (met andere woorden: dat was allemaal nep), en wordt vanaf dat moment steeds erger.
Lees verder

Erg mooi, erg naturel. Soms is simpel blijkbaar meer dan genoeg. Er is helemaal niets opmerkelijks of speciaals aan deze video, maar hij is toch zo fijn om naar te kijken dat je je afvraagt waarom niet alle videoclips zo eenvoudig en ontspannen kunnen zijn. Lees verder

In hysterische zuurstofkleurtjes knalt deze video van het scherm af. En ja, het is dance. Zoals altijd komen er in de clip dus alleen maar akelig perfecte lichamen voor (met griezelige oogwimpers!) die in nietsverhullende kleding allerlei suggestieve poses aannemen. Lekker makkelijk scoren weer, maar is de dance-doelgroep nu echt zo oppervlakkig?

Aan de andere kant moet ik wel toegeven dat de oppervlakkige erotiek (de meisjes krijgen deze keer zelfs een cijfer voor hun optreden!) voor één keer wel erg goed past bij het liedje. Lees verder

Je zou denken dat een videoclip waarin een kluwen naakte vrouwen voorkomt allesbehalve saai kan uitpakken. Wat je daar verder ook over denkt, en of je het nou leuk of walgelijk vindt, een saaie video verwacht je niet. En toch is dat precies mijn probleem met deze nieuwe video van Kasabian, hij is een beetje saai.
Lees verder

Jezelf opnemen tegen een groene achtergrond en het vervolgens aan je fans overlaten om die groene achtergrond te vervangen door iets interessanters. Incubus is niet de eerste band die het doet, wel de bekendste. De bedoeling is dus dat iemand van dit filmpje (er zijn 6 verschillende versies vanuit zes camera-standpunten) een leuke videoclip maakt die vervolgens ook echt als dé nieuwe video gebruikt zal worden.
Lees verder

Een bruid en een bruidegom nemen plaats voor de camera van een trouwfotograaf. In het volgende shot zien we een sprinkler op een groen gazon als symbool van huiselijk geluk. Beelden van een vrouw in een burka die een stembiljet in een stembus gooit worden afgewisseld met beelden van een opgevouwen Amerikaanse vlag die voor een grafsteen wordt gelegd. De prijs van vrijheid. En zo probeert Five For Fighting de volledige menselijke ervaring vast te leggen in deze videoclip door alleen maar gebruik te maken van kleine alledaagse details.
Lees verder

Het heeft weinig zin om je gezicht onherkenbaar te maken als je zo´n herkenbare stem hebt als Robbie Williams. Niemand zal per ongeluk denken dat dit hem niet is in dit in scene gezette Portugese interview. Het is zogenaamde virale marketing, wat inhoudt dat het filmpje gewoon opduikt op YouTube en dat verdere uitleg niet wordt gegeven. Maar als je weet dat Robbie op dit moment bezig is met de opnames voor de She’s Madonna videoclip dan wordt het al snel duidelijk dat we ons kunnen verheugen op een Robbie in dameskleding. Ha leuk, eindelijk weer eens een grappige Robbie Williams video!
Lees verder

Ondertussen alweer stokoud (komt uit september als ik me niet vergis), maar dankzij 3FM’s actie in het glazen huis staan The Fratellis plotseling weer in MTV’s Brand New chart. (Zo nieuw is brand new dus blijkbaar…). In de videoclip een typisch jaren ’40 sfeertje met veel vrouwen die zich uitdossen als klassieke pin-up girls. Dat is leuk vanwege het enthousiasme dat zowel de Fratellis als de dames uitstralen – het was vast erg gezellig op de set – maar de video is verder niet bijzonder opvallend. Gewoon een goedgemaakte performance video, niet meer en niet minder.
Lees verder

Ik heb speciaal op de site van de Klaxons gekeken of dit écht hetzelfde bandje is dat voorheen nog die epileptische "Gravity's Rainbow" videoclip maakte. En ja, het zijn echt dezelfde jongens. Van anarchistische relschoppers met een bijna anti-videoclip naar een High Concept project over het ontstaan van het heelal met de Klaxons zelf als drie in tape gewikkelde goden die voor licht in de duisternis zorgen.
Lees verder

“We beginnen met een close-up van Tom die helemaal alleen in een inktzwarte duisternis ligt, dat symboliseert de nare droom waarover hij zingt,” zo stel ik me voor dat de regisseur dit idee pitchte aan de platenmaatschappij. “Er is maar een heel smal streepje licht, dus daar gaat Tom op af om te ontsnappen aan de duisternis. En als hem dat eindelijk is gelukt staat hij helemaal alleen in een fel wit verlichte ruimte. Er is alleen een heel klein streepje zwarte duisternis. Vervolgens gaat hij dus daar op af! “
Lees verder