Een videoclip waarin Beyoncé en Shakira samen dansen is natuurlijk al per definitie niet saai om naar te kijken. Dat moet regisseur Jake Nava (Pink – Nobody Knows, Robbie Williams – Lovelight) ook gedacht hebben, want voor de rest van de video is een bijna spartaanse vormgegeving gebruikt. Kale en goedkoop ogende decors vormen de soms nogal treurig ogende achtergrond waarvoor Shakira en Beyoncé hun kunstje mogen opvoeren.
Lees verder

Gemaakt in opdracht van Secret, een producent van lichaamsverzorgingsproducten, is dit een samenwerking tussen Rihanna en de mij volstrekt onbekende Nicole Scherzinger. Je zou verwachten dat de videoclip in zo’n geval één langgerekte reclamespot is voor deodorant en douchecreme, maar niets daarvan. Het enige dat we te zien krijgen is een saaie “behind the scenes” documentaire van de twee zangeressen voor de microfoon en tijdens een fotoshoot. Vreselijk slechte videoclip dus, als je het al een videoclip kunt noemen.
Lees verder

Waar vind je in hemelsnaam zoveel mannen met zoveel grote witte baarden? Mijn complimenten aan degene die de casting voor deze videoclip verzorgd heeft, want alle acteurs zijn werkelijk perfect gekozen. Hun karateristieke koppen maken dit grappige filmpje helemaal áf.

Deze oude matrozen hebben het opscheppen over hun prestaties tot kunst verheven. “Ik heb wel zo’n grote vis gevangen!” zegt één van hen met zijn armen zo wijd mogelijk uit elkaar. Iedereen is onder de indruk, maar dan betreed Modest Mouse-zanger Isaac Brock het toneel.
Lees verder

Vorige zomer konden we allemaal meefluiten (letterlijk) met Peter, Bjorn & John‘s superaanstekelijke hitje Young Folks. Nu zijn de heren terug met Objects of my Affection. Ik hou ervan hoe simpel deze videoclip begint en eindigt. Hij stapt door een deur, valt in een bodemloze put, blijft de hele video lang vallen, landt uiteindelijk (nu geen lastige vragen stellen over hoe je de bodem van een bodemloze put kunt bereiken) veilig op een stapel donzen kussens en komt door dezelfde deur weer naar buiten. Simpel, opvallend en een beetje vreemd.
Lees verder

Arme P. Diddy. Hij zit in zijn enorme villa omringd door al zijn mooie spullen, maar hoe hard hij het ook probeert, hij kan zijn oude liefde maar niet vergeten (de gigantische twee meter hoge foto die hij van haar aan de muur heeft gehangen helpt waarschijnlijk ook niet echt). En dus bespioneert hij haar vanuit zijn glimmende sportwagen en reageert hij zijn frustraties af op zijn meubilair.

Lees verder

Rockband Fall Out Boy heeft voor de vierde keer regisseur Alan Ferguson ingehuurd om een videoclip voor ze op te nemen. Eerder maakte Ferguson ook al Dance dance, A little less sixteen candles a little more touch me en This ain’t a scene it’s an arms race. Ook maakte hij onlangs een nieuwe videoclip voor Gym Class Heroes Cupids Chokehold waar Fall Out Boy Patrick Stump een rol in speelde. Het zijn allemaal oude bekenden van elkaar dus, hopelijk levert dat toch nog een verrassende videoclip op. Lees verder

“The dance in the video is called Jumpstyle, and is the hottest thing in The Netherlands at the moment.” schreef 8ballmusic erbij toen hij deze video op YouTube plaatste. Ik denk niet dat het fenomeen met deze clip over zal waaien naar het buitenland. Zelden hebben dansende mensen er treuriger uitgezien dan in de troosteloze poortjes en pleintjes van een typische Nederlandse jaren ’70 nieuwbouwwijk.

Eerlijkheidshalve moet ik wel opmerken dat dit nog niet de definitieve versie is, er moet nog kleurcorrectie plaatsvinden. Ik kan me alleen niet voorstellen dat de clip daar erg veel feestelijker van zal worden…
Lees verder

Dit nummer heeft echt een geweldige boodschap. Wel, het is eigenlijk niet echt een boodschap maar eerder een statement en ik vind het zo herkenbaar. Natuurlijk zie ook ik heus wel in dat er vanalles mis is met de wereld, maar het is allemaal zo overweldigend! Wat kunnen jij en ik nu echt – concreet – doen om de wereld te veranderen? Niks, concludeert John Mayer, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat je geen idealen hebt of dat het je allemaal niks kan schelen. Erg mooi gezegd, en deze videoclip haakt erg goed op dat idee in.

Lees verder

Ouch! Lastig publiek! Regisseur Patrick Daughters laat Bright Eyes optreden voor een zaal vol mensen die duidelijk iets heel anders hadden verwacht. Eerst is het nog pijnlijk stil in de zaal, maar naarmate het nummer langer duurt wordt de sfeer steeds grimmiger terwijl de band onverstoorbaar door blijft spelen. Het is een opmerkelijk simpel concept voor een video maar het boeit wel. Gaandeweg krijg je steeds meer bewondering voor de vastberadenheid waarmee Bright Eyes verder blijft spelen. Is het grappig of pijnlijk om te zien? Ik denk van allebei een beetje.
Lees verder

Ooit debuteerde Avril Lavigne met een videoclip waarin ze samen met haar vrienden een winkelcentrum onveilig maakte. Ze gedroeg zich daar behoorlijk irritant (bewakers pesten, rekken vol spullen omgooien), maar kreeg het voor elkaar om toch vooral ondeugend over te komen. Het waren vooral kwajongensstreken en het meisje met de stropdas was zo charmant dat je onmogelijk echt kwaad op haar kon worden.

Maar dat was vijf jaar geleden en er is in die tijd een hoop veranderd. In haar nieuwste videoclip haalt Avril je constant het bloed onder de nagels vandaan. Lees verder