- Home
- Rubriek: 80's

Goed, Goldfrapp is dus niet de mystery artiest achter iamamiwhoami. Haar nieuwe video is uit en Rocket blijkt haast het tegenovergestelde van de esoterische sfeerbeelden op dat YouTube-account. Dit is een vrolijk liedje met een luchtige videoclip waarin de songtekst letterlijk wordt uitgebeeld. En dan vooral de regels: “I’ve got a rocket / you’re going on it / you’re never coming back.”

Alweer de vijfde single van Ladyhawke’s debuutalbum en Magic is weer een halve animatievideo met aquarel-tekeningen van Pip Brown’s vaste illustrator Sarah Larnach. Het thema is magie en alle denkbare cliche’s op dat gebied komen wel zo’n beetje voorbij. Van duistere voodoo-rituelen tot een vliegend tapijt en een waarzegster met glazen bol.

White Lies, dat is de Engelse term voor wat wij een leugentje om bestwil noemen. Regisseur Nabil Elderkin lijkt echter vooral gefixeerd op het woordje ‘white’ en laat Mr Hudson hier optreden in een wit kostuum tegen een witte achtergrond (het witte kapsel had hij al van zichzelf).

Be careful what you wish for, zeggen ze in Engeland, or it might just come true. De hoofdrolspeler van Memory (omdat de clip is gefilmd door zijn ogen heb je het gevoel dat jij het zelf bent) is een beetje blijven hangen in het verleden. Met een doos vol polaroids loopt hij door de stad en haalt herinneringen op aan een meisje dat ooit van hem hield.

Michael Jackson zou trots zijn op Datarock voor deze video met knipogen naar minstens drie van zijn eigen clips (alsook de film The Warriors en een wat lastiger te benoemen algehele eighties vibe). Je zou het een parodie willen noemen maar zo voelt het eigenlijk niet. Volgens ons levert Datarock hier een schaamteloos eerbetoon aan de King of Pop.

Popmuziek is vluchtig. Wie vandaag in de schijnwerpers staat is morgen alweer vergeten. Het doet een beetje denken, vond Passion Pit, aan de duizenden aanplakbiljetten die iedere dag worden opgehangen in grote steden en waar een dag later alweer twee nieuwe posters overheen zijn geplakt. De stap naar deze papieren videoclip was vervolgens snel gemaakt.

Fraaie animatievideo van La Roux. Eleanor Jackson loopt door een fantasielandschap dat het midden houdt tussen een tekening van M.C. Escher, het testbeeld van je televisie en een typische jaren tachtig videoclip. In de wiskundige vormen aan het begin van haar wandeling meenden wij de letters l a r o u & x te herkennen maar verder blijft de clip grotendeels abstract.

John Maclean en Nancy Whang (allebei vrienden van James Murphy, we zullen er maar vanuit gaan dat het LCD Soundsystem zich ook met de muziek heeft bemoeid) beleven een rare avond. Terwijl zij rustig op de bank zitten gaan hun astrale lichamen samen op pad.

Knappe videoclip van de Amerikaanse band Metric die in één onafgebroken take is opgenomen. Misschien heb je het niet meteen door (het is ook lastig, bij een band waar je waarschijnlijk nog nooit van hebt gehoord), maar iedere keer dat de camera zich richt op één muzikant vindt er achter de schermen een grote stoelendans plaats: alle andere bandleden wisselen snel van instrument.

La Roux heeft duistere plannen. In haar Toyota raast ze over de nachtelijke snelweg onderwijl ze alsmaar dat ene zinnetje blijft herhalen: I’m going in for the kill. We komen er nooit achter naar wie ze precies op zoek is, maar we zouden niet graag in zijn schoenen staan.
Recente Reacties